|
Božidar Knežević (Ub, 19.03.1862 – Beograd, 03.03.1905) je, pored Branislava Petronijevića, najznačajniji srpski filozof na prelazu 19. u 20. vek. U osnovi Kneževićeve filozofije se nalazi istorija koju on razume u totalitetu, kao najvišu filozofiju i nauku, ne samo kao istoriju čovečanstva, nego kao istoriju kosmosa i prirode od njenog nastanka. Čovek je sastavni deo kosmosa, pa se i njegova istorija ne može razumeti bez istorije prirode. Njegova glavna dela su Principi istorije u dve knjige (1898, 1901) i Misli (1902). Rukopisi pod nazivom Misli i Spisi o istoriji su nastali prilikom stvaranja dela Misli. Spisi o istoriji su po svoj prilici nastali tako što su prerađeni delovi iz Principa istorije, kako bi se kasnije pretočili u Misli. Posebno značajan rukopis je Beležnica u kome Knežević opisuje svoja putovanja u južnu Srbiju, po selima oko Leskovca i Vranja 1896. godine, kao i putovanje za Rijeku i boravak od oko mesec dana u Opatiji krajem 1897. godine. Ova putovanja su ostala nepoznata većini autora koji su pisali o Kneževiću, tako da je ostalo uvreženo mišljenje da Knežević nije putovao nikuda van Srbije. U sklopu ove kolekcije je i rukopis Kneževićeve ćerke Milke, Život mojih roditelja.
|
Vrsta građeAutorJezik | 4 |
|
|
| Autor| Кнежевић, Милка |
| Pravo korišćenja| PDM |
|
|
|
|
|
|
|
| Autor| Кнежевић, Божидар |
| Pravo korišćenja| PDM |
|
|
|
|
|
|
|
| Autor| Кнежевић, Божидар |
| Pravo korišćenja| PDM |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
